Miercoles 14 de febrero hasta sabado 17 de febrero: Puerto Natales (chili)
Na 7 dagen overleven op rijst en pasta was ne goeie vette asado het enige waar we aan dachten op de weg terug naar de bewoonde wereld. Dat ge niet schoon moet zijn om chance te hebben hebben we die avond weer eens ondervonden. We kwamen in ons hostelleke aan en het eerste wat het bazinneke vroeg:"hebde zin om mee te eten, we houden nen asado voor mijne vriend zijne verjaardag?" Zonder aarzelen stemmen we toe en we krijgen een `talloor` in ons pollen gedeven en smullen ons buikje goed rond. Tot in de vroege uurtjes zieveren we in ons beste spaans over vanalles en nogwat...weeral eens een geslaagde avond.
Na 7 dagen overleven op rijst en pasta was ne goeie vette asado het enige waar we aan dachten op de weg terug naar de bewoonde wereld. Dat ge niet schoon moet zijn om chance te hebben hebben we die avond weer eens ondervonden. We kwamen in ons hostelleke aan en het eerste wat het bazinneke vroeg:"hebde zin om mee te eten, we houden nen asado voor mijne vriend zijne verjaardag?" Zonder aarzelen stemmen we toe en we krijgen een `talloor` in ons pollen gedeven en smullen ons buikje goed rond. Tot in de vroege uurtjes zieveren we in ons beste spaans over vanalles en nogwat...weeral eens een geslaagde avond.
- foto met de jarige - De volgende dagen staan in het teken van lekker niets doen. We slapen telkens lang uit, wandelen wat rond in `t stad en spelen wat met de klein mannen in ons hostelleke. We zitten hier echt wel op ons gemak en kunnen rustig ons ding doen. We vinden het dan ook niet erg als blijkt dat we pas binnen 5 dagen nen bus hebben die ons terug in argentinië kan brengen. Na 3 dagen nemen we afscheid van Luciana. Zij vliegt naar huis, iets sneller, maar ook iets duurder, dus geen optie voor ons. Wij terug met z`n drieën, wordt weer ff wennen. Tzal echter niet voor lang zijn want binnen een goei week zien we haar en haar zussie terug in Tucuman, ergens in het noorden van Argentinië.

- Carlos, Lulu & den Bramos in onze living -
Het is niet om dat er iemand weg is dat er niet meer gefeest kan worden natuurlijk! s Avonds gaan we dan ook eens goe shaken in de boite met Yasna (de bazin van ons hostelleke) en nog ne chileen. Het kot is daar van ons (denken we allesinds) en we keren in een iet of wat beschonken toestand s morgensvroeg huiswaarts. Den brammekes heeft het daar redelijk moeilijk mee en zit dan ook even in de put.
- onze was -
Zondag de 18e vertrekken we `s morgens vroeg richting argentinië. We moeten echter eerst ontbijt maken voor de andere klanten van het hostelleke. Yasna, de bazin, ligt immers nog goed te ronken en we krijgen ze niet wakker. Wijle eikes bakken voor de rest van t volk, thee zetten, ... best wel grappig. Juist voor dat we vertrekken wordt Yasna eindelijk wakker, kei content dat we haar vel gered hadden.... dikke bees voor die toffe madam en wij den bus op!!!
- afscheidscadeautjes -
hasta la proxima,
bbb

0 Comments:
Een reactie posten
<< Home