Martes 6 de marzo hasta ... de marzo: Salta, Purmamarca, Tilcara, ..., la frontera.

Na afscheid genomen te hebben van de twee zusjes (voor mij, Karel, maar eventjes) reisden we richting Salta. Vroeger was Salta het politieke centrum van Argentinië, voor ons echter is het een stad zoals een ander. Wel schone gebouwen en kerkjes, maar we hebben nu al zoveel gezien dat we hier niet meer van achterover vallen. We besluiten dan ook hier maar een dagje te blijven en door te trekken naar Purmamarca.

Purmamarca is een klein, nietszeggend dorpje, waar geen kat zou terechtkomen moest het niet naast de berg met de zeven kleuren liggen. Wij als volleerde toeristen daarheen en het moet gezegd diejen berg heeft wel iets. We maken een wandelingetje rond de berg en gaan `s avonds kijken naar de zonsondergang op een nabijgelegen zoutvlakte. De volgende dag vertrekken we `s morgensvroeg naar Tilcara.

Vanuit Tilcara maken we een trip met de bus richting een dorpje (kben de naam ff kwijt) ergens midden in de bergen. Onze reisgids raadde aan om deze trip niet met een huurauto te maken en al snel hebben we door waarom. De weg waarop we rijden is nauwelijks die naam waardig en den bus wordt stevig op de proef gesteld. Eenmaal we de top van de berg bereiken snappen we ook waarom iedereen deze tocht aanraadt. Er wacht ons een schitterende afdaling naar de valei op een weggetje waar je het liefst hebt dat er geen tegenliggers zijn. De remmen van de bus doen het gelukkig uitstekend en na zo een 3 uur bereiken we bijna het dorpje. Het laatste stuk moet echter te voet afgelegd worden omdat de regen de weg heeft weggespoeld... Na een korte wandeling springen we terug de bus op richting Tilcara. Hier houden we `s avonds nog eens ne goeie vetten asado en vieren we dat het vrijdag 9 maart is!!! De volgende dag nemen we de bus naar de grens en verlaten we enigsinds met pijn in het hart ons Argentina, maar met volle goesting trekken we het nieuwe avontuur tegemoet: BOLIVIA!!!

hasta la proxima,

los belgas