Jueves 22 de febrero hasta viernes 23 de febrero: Cordoba, een snood plan ...

Diegenen die onze site goed volgen, hebben reeds het verhaal gelezen van onze vrienden in Cordoba: Fernando en Pablo. Dit zijn onze twee Argentijnse vrienden waar we een week bij hebben gelogeerd een tijdje geleden.
Vanuit Ushuaia was ons plan om terug helemaal naar het Noorden van Argentinië te reizen, om van daar uit Bolivië binnen te vallen. Vermits de weg van Ushuaia naar Noord Argentinië ongelooflijk lang is, hebben we een, al zeg ik het zelf, snood plan bedacht. Toen we in Cordoba vertrokken, vergaten we de huissleutels van onze vrienden terug te geven. Dit was echter geen probleem, want ze hadden enkele reserve. Cordoba ligt ongeveer in het midden tussen Ushuaia en Tucuman. Het zou dus een perfecte rustplaats zijn in onze lange trip.

We smeedden het plan om onze vrienden te gaan verassen in Cordoba. Het leuke aan de zaak was dat onze vrienden helemaal niet wisten dat we zouden langskomen. We beschikten nog steeds over hun huissleutels, dus we konden sowieso binnen. We vertrokken met een bus (zo een 22 uur) naar Cordoba, in de hoop dat onze vrienden thuis waren.
Daar aangekomen drongen we in alle stilte het huisje binnen. Fernando was thuis en zat op de computer. Een zalig moment om iemand zo te laten verschieten en vooral de verstomming die van het gezicht droop. Hij dacht immers dat wij ergens in het Zuiden zaten en hij ons niet echt meer ging terug zien.
Fernande sprak de wijze woorden HIJO DE PUTA meerdere malen uit en het feest kon beginnen. A la casa de Pablo en Fernando beschikten we weer voor een dagje over de computer waarmee we gratis naar het Belgielandje konden bellen.
Om even een voorbeeld te geven van goede timing: we waren net op 22 februari in het huisje in cordoba. Net de dag dat mijn lieve mama en mijn broederken verjaarden. We konden via de computer dan ook onze verjaardagswensen naar believen overmaken.
Natuurlijk werd er aansluitend nog eens een uurtje met het lieve vrouwtje gebeld om vervolgens te genieten van een welverdiende siësta.
Na de siësta gingen we allen samen winkelen, we hadden immers weer een reden gevonden om te feesten. Naar alloude gewoonten organiseerden we een assado met alles er op en er aan. Alles er op en eraan werd redelijk letterlijk genomen. ....

wordt vervolgd...