Lunes 29 de enero hasta lunes 5 febrero: El Calafate en the end of the World: Ushuaia

- we zitten redelijk ver van huis precies -

- 3 lekkere belgen -

Na El Chalten trekken we verder langs de ruta 40 naar El Calafate. Het stadje heeft iets meer te bieden dan El Chalten, maar het is niets om voor naar zuid amerika te komen. De reden waarom we hier zitten de nabijgelegen gletsjer `Perito Moreno`. Het is een joekel van 14km lang, 6 km breed en zo een 60m hoog… het is moeilijk om zoiets voor te stellen, maar we kunnen jullie garanderen, het is onvoorstelbaar. Tis een beetje spijtig dat er zo veel toeristen rondlopen, maar ja, wie zijn wij om daar iets op aan te merken. We laten het niet aan ons hart komen en genieten met volle teugen, hopend dat er ne keer zo een reuzeijsje in dat water gaat vallen. Na een paar uur wachten beginnen we stillaan de hoop op te geven dat we getuige zullen zijn van dergelijk spektakel… en dan ineens, krraaak, scheur, commotie… valt daar zo ne reuzenblok in het water, echt ni normaal, en wijle content. Het komende uur vallen er nog een paar naar beneden en wijle content als kleine kindjes dat we het op foto hebben!

-veeeeel ijs -

-ziede het stuk vallen?-

Onze volgende stop is `the end of the World`: Ushuaia… Na een dagje bussen komen we in de meest zuidelijke stad ter wereld aan. We zullen hier een dagje of vijf doorbrengen, want we hebben nood om ons even te settelen. Op zich valt er in deze stad weinig te beleven, buiten toeristische attracties om de meute bezig te houden. Het deert ons niet, want wij zijn tevreden met onze eigen attracties: nu en dan is goed eten en naarmate het donker wordt, kan daar ook al wel is iets voor t drinken bijkomen… feesten dus! Waar dat we niet op gerekend hadden, is dat het hier `s nachts behoorlijk koud wordt en het dus niet al te aangenaam is om ergens op de pier een pinke te nuttigen, en waar we zeker niet op gerekend hadden is dat we in een klooster van nen herberg terecht gekomen waren waar het zowaar verboden is om een pinke te nuttigen. , Man, man, man, wat een miserie!!! nu bon, redelijk stoem dat we op voorhand betaald hebben, maar het zei zo.

- wij en de vuurtoren -

-the pinguin team!!! -

De tweede dag spreken we af met dos chicas (en den deem) die we in El Chalten leren kennen hebben: Anita en Luciana. Om negen uur aan de kerk was de afspraak… wij als voorbeeldige Belgen goed op tijd, zij als nonchalante argentijnen komen niet opdagen. Van miserie kruipen we dan maar in ons bed, want we vertikken het van ne gansen avond overcharged beer te betalen in één of ander marginal café. Goe en wel geïnstaleerd, telefoon, de zusjes (en den deem). Ze waren op dagtrip met den boot geweest en door het slechte weer geraakten ze niet terug. Geen reden om te laat te komen, maar bon, we zien het door de vingers en gaan dan toch maar op café pinten drinken. Van karakter gesproken…

- de vuurtoren -

- ons bootje, of die van abramovitch-

De volgende dagen brengen we met de sisters door, we lummelen wat int stad, bouwen een feestje in den deem zijn hostel (daar is het wel toegestaan), we gaan een dagje wandelen in het nationaal park en maken een boottrip op zoek naar de lokale fauna en flora. Vooral van dat boottochtje hebben we genoten. Met niet te veel volk op een klein bootje wat rondvaren tussen wat mastodonte van schepen… als we dan ook nog zelf is mogen varen kan ons geluk niet op! Onderweg zien we ook nog zeeleeuwen, carmoranes (vogels), de vuurtoren van Jules Vernes` reis rond de wereld in 80 dagen, een luxejacht en 2 pinguins.

- lucky bastard ;-) -

-sunrise at the end of the world, qué lindo!!!-

hasta luego,

bbb

27 Januari: Ons Kareltje wordt groot !!!

Kareltje versiert als een kerstboom met al zijn geschenkjes

Jawel, vandaag was het Karel zijn verjaardag!!!
Wij goede maatjes zijn dit natuurlijk niet vergeten. We hebben op onze trektocht in Al Chantel goed doorgestapt, zodat we Karel zijn verjaardag toch in het dorp en niet in de bergen konden vieren.
We zochten een heel gezellig restaurantje waar we ons eens lekker lieten gaan. Voor deze avond lieten we de ingewikkelde budget-berekeningen even voor wat ze zijn, het mocht eens iets kosten. Tussen de 4 gangen door trakteerden we Karel op enkele cadeautjes. Overdag regelden Ben en ik dat ik even “zou gaan internetten” en dat Ben met Karel ging inkopen doen. Zo had ik even wat tijd om te gaan shoppen voor zijn verjaardag. We moesten vooral bruikbare cadeautjes vinden, want ze zouden immers nog drie maand gedragen moeten worden. En geloof me, we hebben reeds voldoende bagage mee…
Uit ervaring is gebleken dat er niets beter is dan een goed zakmes en een goede hoofdlamp tijdens onze trektochten. Dit werd dan ook zijn cadeau.
Iemand van onze site lezers zal wellicht opmerken dat Karel toch een goed zakmes als afscheidscadeu meegekregen heeft. Zou hij dit thuis vergeten zijn? Nee hoor, Karel zou dit nooit thuis vergeten! Het daarentegen laten liggen bij de afwas in een van de vele jeugdherbergen is hem wel gelukt, vandaar.
Karel was erg verrast met zijn cadeautjes, hij had onze “internet en winkel list” immers niet door en was erg verbaasd waar en wanneer we die cadeautjes gekocht hadden.
Van mij kreeg Karel nog de camerazak die hij voor deze reis leent, wat ook weer een praktisch geschenkje is. Ben trakteerde na het eten nog op een fles champagne, wat uiteraard ook een bruikbaar iets was …
Enkele uren later, wanneer we gezellig in ons tentje aan het voortvieren waren, kwam er nog een verassing voor de jarige. Enkele dagen voordien zei Karel voor het lachen de wijze woorden van Buckie “ Michel, surprise me!!” (het eiland)
Bij deze heb ik voor Karel zijn verjaardag een totem geschreven.
Voor de scoutsleken: een totem is een dierennaam die iedereen op de scouts krijgt rond de leeftijd van 14 jaar. De leiding kiest op het kamp een dierennaam waarvan de eigenschappen min of meer overeen komen met de eigenschappen van het kind in kwestie. Zo ben ik bijvoorbeeld een Jak van totem, dit is een bergdier te vergelijken met een langharige stier. Kevin is een Mustang, voor de een een zaalig paard, voor de ander een zaalige auto, in beide vormen alleszins voldoende pk.
Karel kreeg als totem “de berggeit”.
Deze totem verschilt van anderen doordat deze geschreven is vanuit de hersenkronkels van mij. Terwijl de scoutstotems uit een dik totemboek komen, dat boven op de berg, waar deze totem geschreven werd, uiteraard niet voor handen was.

Bennyboy die aandachtig drinkt voor twee.

Bram in actie met zijn boek.

Het schrijven van Karels totem en een van de lange brieven naar zijn zoetje.

Kareltje die aandachtig zijn totem leest.

DE BERGGEIT

De berggeit is een slim en verstandig dier.
Hij is slank en tenger gebouwd en is erg behendig en tactisch bij zijn bewegingen.
Deze eigenschappen maken dat hij een erg goede klimmer is.

De berggeit is steeds op zoek naar het juiste pad om te bewandelen.
Hij trekt vaak alleen, maar doet dit ook met een vaste partner of in groep.
Wanneer hij in groep trekt, is hij een goede herder die de kudde steeds bijeenhoudt en veilig terug thuis zal brengen.

De berggeit is erg gehecht aan de kudde die hem het leven gaf, en zal deze nooit in de steek laten.

De berggeit is een erg vriendelijk en vergevingsgezind dier.
Hij komt dan ook overeen met jonge en oudere dieren.

De berggeit is een opgewekt dier.
Maar wanneer men hem in het nauw drijft, kan hij onverwachts reageren, maar eerder zal de berggeit zich terugtrekken uit de groep.

De berggeit onderscheidt zich van de andere dieren door zijn vredelievend karakter.
Hij wil dan ook het beste voor alle andere dieren.

Maar het meest onderscheidt de berggeit zich van de andere dieren door de ongelooflijke stijl waarmee hij door het leven gaat.



Het mag gezegd worden dat Kareltje dit een erg mooi geschenk vond, dat hem zelfs emotioneel ontroerde.

De eerste foto' s staan online: http://s150.photobucket.com/albums/s118/bbbinzuidamerika/cd1/

Groetjes,
Pieter.

Opnieuw een bericht dat we van de aardbol gaan verdwijnen. Nu zal het voor tien dagen zijn. Na onze trektocht in Torres Del Paine zal je weer iets van ons horen.

groetjes

BBB