Martes 22 enero hasta domingo 28 enero: Perito Moreno, El Chalten en tweede trektocht.Dinsdagochtend moeten we vroeg uit de veren. Om 6.30u vertrekt onze bus richting het zuiden. We volgen de komende weken de befaamde Ruta 40 en zullen hier en daar nekeer van den bus stappen om wat fotos te trekken voor het thuisfront.
- ruta 40 -
Onzen eerste stop is Perito Moreno: een dorpke in de middle of nowhere waar niets te beleven valt. Het enige wat we hier dan ook doen is slapen. De volgende dag bezoeken we de cuevas de los manos, een canyon waar ze muurschilderingen van duizenden jaren oud hebben teruggevonden. De handen op de muur zeggen ons niet zo veel (cultuurbarbaren da we zijn), maar de rallyrit met den bus achteraf kan ons wel bekoren. Nirvana in den bus en gaan! Echt wel zalig, alhoewel dat niet iedereen op den bus da gevoel heeft.

- cueva de los manos -
`s Avonds komen we in El Chalten aan. We zetten ons tentje op, drinken nog e pinke en gaan slapen. Morgen vertrekken we weer voor 4 dagen de bergen in, op zoek naar de Fitz Roy, een joekel van een berg die hier ergens in de buurt staat.
De tocht leidt ons door een typisch patagonisch landschap: dode bomen, bergen met eeuwige sneeuw, kronkelende rivierkes en trekkers. Af en toe moeten we is tegen elkaar zeggen wat voor chansards dat we eigenlijk wel zijn, omdat het op den duur begint te wennen om in zo een prachtige omgeving rond te dwalen.

- den beuzze in zijne cocon -
S avonds kamperen we in het bos en door de bomen zien we den berg en zijne gletsjer liggen. We worden wakker en hij ligt er nog. En wij maar stappen, rond den berg, over den berg, door het bos… gewoon genieten.

-De Fitz in de wolken -
Slapen doen we niet al te goed, want het wordt hier nogal koud s nachts... en onze slaapzakskes zijn toch net iets te dun...maar ja, niet getreurd, we overleven het wel. De tweede dag van de trektocht bereiken we de voet van de Fitz, maar spijtig genoeg ligt hij in de wolken. Ben en ik laten het niet aan ons hart komen en trekken nog wat verder naar boven, den brammekes laat zijn voetje wat rusten en waakt over onze rugzakken. Eenmaal boven hebben we een prachtig zicht op de Fitz, zei het niet dat hij nog steeds in de wolken ligt. We eten ons bokes op en den Beuzze zijn gebeden worden aanhoord: de wolken trekken weg en daar ligt hem dan! Wijle blij, nog efkes wat fotos voor het vaderland en terug naar beneden. We maken de slechtste maaltijd van onze reis en gaan slapen...
-Zo schuun, onzen berg -
-dat was lekker :-s -
De volgende dag gebeurt redelijk weinig, buiten het feit er iemand jarig is! ikke dus... het wordt ne zaligen dag en ik krijg leuke cadeautjes, maar het verhaal is voor een volgend verslagje...
Groetjes,
bbb