Jueves 14/12 hasta lunes 18/12: Argentinaaaa, San Ignacio - Puerto Iguacu


Het eerste land hebben we achter de rug. Brasil gezien, geproefd en goedgekeurd. Met niks problemen gehad, integendeel, alles verliep er zeer vlot en mensen waren super vriendelijk. Het is dan ook met een beetje spijt in het hart dat we Brasil verlaten, maar er staat ons een ander prachtig land te wachten waar we een goeie maand zullen doortrekken, Argentinie.


Argentinie was meteen een ander avontuur, al iets meer het echte avontuur. Door een wijziging in de route, belandden we in San Ignacio. Trekpleister daar zijn de ruines van Jezuiten. Wanneer we ze bezoeken (ja mensen we doen hier ook aan cultuur) blijkt dit niet meer dan een hoop stenen waar je zonder uitleg dan ook niet meer in ziet dan dat. Voor de rest valt er in San Ignacio niet veel te beleven. Het is er doods, zeker wanneer er ´s avonds den elentric uitvalt. Echt een spookstad...


Het avontuur gaat de volgende dag verder, wanneer we besluiten te liften ipv een bus te nemen. Enkele dagen geleden hadden enkele trekkers die we waren tegengekomen gezegd dat het liften in Argentinie wel meeviel. Om wat te besparen op ons budget, staan we in de blakende zon (temperaturen tot 40 graden) te hopen op een lift. Net als we het willen opgeven, neemt een gammele koelwagen ons mee. Opeengepropt in de cabine en nen Argentijn vanachter op de truck worden we een paar kilometer verder gedropt. Het liften is genoeg geweest en we nemen een bus tot in Puerto Rico, een heel bekende stad volgens Brammekes.

Puerto Rico blijkt al snel ai ai ai ai ai ai. Voor het eerst wordt onze uithouding getest. Geladen als muilezels zoeken we een half uur achter een plaats aan de rivier El Rio Parana die ons verfrissing zou moeten brengen bij deze hitte. Daar eindelijk toegekomen, blijkt het een grensovergang te zijn met Paraguay en op de koop toe is het verboden in het water te gaan. Gelukkig kunnen we met een local terug meerijden naar het dorp in een VW busje dat aaneenhangt met een snelbinder. De chauffeur brengt ons naar een goed plekje waar we onze eerste zware dag bezegelen met de nodige drank.


De nodige drank heeft voor de nodige kater gezorgd die we uitzweten op de busrit naar Puerto Iguacu waar we Karel zijn broer zullen opwachten. Hier hebben we een gezellige jeugdherberg gevonden. Heel de dag staat er gezellige muziek op, er is een pooltafel en gratis internet. Het enige dat hier moeilijk is is het ongelooflijk hete klimaat. De temperaturen lopen hier op tot 40 graden in de schaduw, ik denk da ik daar geen tekeningske bij moet maken. Ik, Bram begin meer om meer iets weg te krijgen van een ijsje dat aan het smelten is in de zon. En het ijsje is bijna helemaal gesmolten.


Morgen komt Jan, de broer van Karel aan. Met hem gaan we de watervallen eens langs de Argentijnse kant bekijken en dan trekken we eindelijk terug richting kust. Het plan wordt Uruguay. Hier zullen we op zoek gaan naar een auto om te huren. Het plan van een hippie volkswagen buske te huren zal wellicht gewijzigd worden. Want we zijn het er allen over eens dat al het coole aan een wagen zal wijken voor de uitvinding van de eeuw: genaamd airco.

Jullie horen binnenkort meer van ons.

Nog even een boodschap voor het allerliefste meisje van de hele wereld. Vandaag zijn we zes maand samen en wil je gewoon zeggen dat ik het ongelooflijk jammer vind dat ik nu niet bij jou kan zijn. Vergeet 1 ding niet: ik heb je lief, ik heb je liever, liever dan mijn leven dan om het even wie, ik heb je lief.

Het droevige nieuws bereikt ons hier ook. Het nieuws dat mijnen delegue, De Lomme, overleden is vorige week zondag heeft me diep geraakt. De Lomme was iemand die er altijd stond als je hem nodig had en was ook niet verlegen om ne zotte stoot uit te halen. Dat hij nu al is moeten gaan is hard en maakt al de rest o zo relatief.

Lomme, ik ga je missen. Bedankt voor de mooie momenten samen. Ook aan al wie hem een warm hart toedraagt, veel sterkte in deze moeilijke momenten...

Karel