Waarde landgenoten,

We wensen jullie een spetterend oudjaar en al het beste voor 2007!

Geeft er vanavond een goei lap op en denk om 4u eens aan ons, want dan pas gaat de champagne hier knallen en gaat het vuurwerk de lucht in!!!

dikke bezen,

BBBB`

Oudjaar in een grootstad vieren. We hadden er zo onze verwachtingen over, zeker omdat we de dag ervoor tot in de vroege uurtjes gefeest hadden op een leuk pleintje met veel cafés en veel volk. Ons plan was, groot plein waar we met veel volk aftellen en daarna opnieuw naar dat pleintje gaan dat met de taxi slechts 15 minuten van onze verblijfplaats lag. Met de taxi wel te verstaan, want te voet was het een goed uur gaan. Dat hebben we gemerkt op oudjaar zelf. Onmogelijk een taxi te vinden.

Na het aftellen, de champagne en het nodige vuurwerk (Bram en Jan leven zich volledig uit, alsook een hond die ook zijn poot wil bijdragen) volgt een lange wandeling op weg naar Palermo, waar het volgens ons "the place to be" is. Daar toegekomen merken we dat het de dag ervoor hier een veel groter feest was (we hebben ons toch ni van dag vergist, want tijd en datum vergeten we hier wel eens). Maar we laten het niet aan ons hart komen en zetten het nieuwe jaar stevig in.

Niet alleen stevig met de pinten, maar direct ook met een stevige wandeling, want een taxi krijgen is er niet beter op geworden. Dan maar de metro denken we, maar ook die is gesloten. Gelukkig zijn er nog goeie zielen op de wereld en staat er iemand zijn taxi af en belandden we uitgeput in ons bed. Enkel voor Ben en Karel want Jan en Bram beslissen om nog even door te gaan en beleven nog een heus avontuur.

Ja oudjaar, een heuse belevenis, maar ook hier was het één groot feest, ook al werden er wel wat mensen gemist. Hopelijk werd er daar in België even goed gefeest en starten jullie het nieuwe jaar daar ook volle goeie voornemens.

(Boca Juniors stadium)

Al het beste voor 2007 en drie dikke kussen voor iedereen van ons allemaal.

Gedetaïlleerde reisroute:

Voor al onze fans die ons vanop afstand volgen en speciaal voor diegenen die zich voor deze gelegenheid een kaart van Zuid Amerika hebben aangekocht, komt in deze file een overzicht van onze route. En zoetje, je mag gerust zijn, jij hebt de grootste kaart. Dus speciaal voor jou dit overzicht.

BRAZILIE

Zondag 3/12/06

Vertrek vanuit Zaventem naar warmere oorden!

Maandag 4/12/06

Aankomst Sau Paulo, eertse overnachting in jeugdherberg

Dinsdag 5/12/06

Van Sau Paulo naar Curritiba met de bus +- 8uur rijden

Woensdag 6/12/06

Dagje curritiba

Donderdag 7/12/06

Treinrit van Curritiba naar Morretes

+Bus Morretes naar Paranagua

+Boot Paranagua naar het eiland Ilha Do Mel +- 2uur

Vrijdag 8/12/06

Ilha Do Mell

Zaterdag 9/12/06

Ilha Do Mell

Zondag 10/12/12

Boot Ilha Do Mell terug naar Paranagua

+Bus Paranagua naar Curritiba +- 3 uur

Maandag 11/12/06

Van Curritiba met de bus naar de Foz de Iguaçu +- 10uur

Dinsdag 12/12/06

Foz de Iguaçu

Woensdag 3/12/06

Foz de Iguaçu

+ eerste maal gebeld met zoetje

ARGENTINIE

Donderdag 14/12/06

Met de bus naar Puerto Iguaçu (Argentinië)

Van Puerto Iguaçu met de bus naar San Ignacio

Vrijdag 15/12/06

San Ignacio bezoek Missiones: Ruines van de Jezuïten

+ Bus van San Ignacio naar Puerto Rico

Zaterdag 16/12/06

Van Puerto Rico met de bus naar Puerto Iguaçu +- 4uur

Zondag 17/12/06

Puerto Iguaçu

Maandag 18/12/06

Puerto Iguaçu

Dinsdag 19/12/06

Puerto Iguaçu + aankomst Jan de Backer

Woensdag 20/12/06

Bezoek watervallen

+ Nachtbus Puerto Iguaçu naar Concordia +- 12uur

URUGUAY

Donderdag 21/12/06

Taxi Concordia naar Salto (Uruguay)

+ Bus Salto naar Montevideo

Vrijdag 22/12/06

Montevideo

Zaterdag 23/12/06

Auto gehuurd in Montevideo en gereden naar La Paloma

Zondag 24/12/06

Met de auto van La Paloma naar Valizas

Maandag 25/12/06

Wandeling van La Paloma naar Cablo Polonio

Dinsdag 26/12/06

Van La Paloma naar Punto del Diablo en vervolgens naar Villa Serrana

Woensdag 27/12/06

Met de auto van Villa Serrana naar Montevideo

+ Bus naar La Colonia de Sacramente

ARGENTINIE

Donderdag 28/12/06

Met de boot van La Colonia de Sacramente naar Buenos Aires

Vrijdag 29/12/06

Buenos Aires

Zaterdag 30/12/06

Buenos Aires

Zondag 31/12/06

Buenos Aires

Maandag 01/01/07

Buenos Aires + Terugkeer Jan de Backer naar België

Woensdag 03/01/07

Nachtbus van Buenos Aires naar Cordoba

Donderdag 04/01/07 t.e.m. Maandag 15/01/07

Spaanse les in Cordoba + weekendje in de Sierras

Maandag 15/01/07 en Dinsdag 16/01/07

Busrit van 22 uur van Cordoba naar Bariloche

Miercoles 27/12 hasta viernes 29/12: Montevideo - Colonia – Buenos Aires

Woensdag: tijd om de auto in te leveren. Veel plezier hebben we eraan gehad en gelukkig geen accidenten, buiten de eerste dag dat we daar in het zand stonden, maar daar wordt nu nog elke dag mee gelachen.

Nadat we de wagen veilig en wel hadden afgezet in Montevideo trokken we met de bus naar Colonia del Sacramento, een klein stadje dat behoort tot het werelderfgoed van de UNESCO. We overnachten in een aangename herberg en ontmoeten de eerste keer landgenoten: Een koppel uit brussel en een mama die op haar eentje Zuid-Amerika doortrok. Ge ziet, niemand is te oud om te reizen.

Donderdag namen we de boot naar Buenos Aires. Niet de gewone ferry, want die was te duur, maar een klein bootje dat ons door het Venetië, wel met bomen ipv stenen, van Zuid-Amerika voerde. In Buenos Aires vonden we zonder veel moeite een goedkoop hotelleke (we hebben het wel even gehad met de jeugdherbergen) op een klein gezellig pleintje. We zijn content dat we ons even kunnen installeren want elke dag in en uitpakken is op den duur toch wel vermoeiend.

De komende dagen bereiden we ons voor op nieuwjaar en maken wat tijd om het thuisfront in te lichten.

Domingo 24/12 hasta martes 26/12: Valisas – Villa Serana: Feliz Navidad

Het deed wel een beetje raar, kerstavond in de zon doorbrengen zonder familie. Een kerstavond zonder koude en regen. Het werd een gezellig feest met vreemde, heel vriendelijke mensen waar de voor ons traditionele kalkoen vervangen werd door een overheerlijke asado. We voelden ons een beetje de drie wijzen, al waren we wel met zijn vieren.

Op 8 kilometer van ons hostel, zat een kolonie zeehonden. De moeite waard om 8 kilometer (enkele tocht) voor te trotseren. De regen en koude waarvan we op kerstavond gespaard zijn gebleven, kregen we nu tijdens de terugtocht volledig over ons heen. Hevige regen en wind, geen enkele plaats waar we beschutting konden vinden, het was een helse tocht.

Dinsdag verlieten we de mensen waar we kerst mee hadden gevierd en trokken we naar Puerto Diablo. Opnieuw verlaten stranden. De ideale plaats voor Ben en Bram om hun ding (stelt er u niks verkeerds bij voor, het heeft te maken met zand en hun miekes) te doen. Eenmaal dat gebeurd was, trokken we landinwaarts, waar we vol verstomming doorreden.

Slechts een half uur rijden en een totaal ander landschap. Uren rijden op verharde zandwegen, geen mens en auto om ons heen. Enkel heuvellandschappen, bossen, arends (of toch iets dat daar van wegheeft), schapen op de weg... De stilte en rust was met ons.

Jeuves 21/12 hasta domingo 24/12: Montevideo – Paloma

Na de Iguaçu Falls reisden we door naar Uruguay. We trokken met de bus naar Montevideo. Hier gingen we op zoek naar een huurauto. Ons eerste plan was om een auto te huren waarmee men hier rondrijdt, een volkswagen busje of iets soortgelijks. Bij nader inzien was dit niet echt een optie. We merkten dat airco in deze contrijen ook wel geen overbodige luxe is. Na even zoeken kwamen we terecht bij de perfecte reiswagen. Dit werd een Chervrolet pick up! En wat voor één! Een splinternieuwe die slechts 34 kilometers op de teller had staan. Deze wagen had alles wat we nodig hadden: een grote laadbak voor al onze bagage, ruim plaats voor vier grote jongens, een beest van een motor: een 2.8 liter turbo diesel en airco!

Zo trokken we de eerste dag welvoldaan naar Paloma, een kuststadje in Uruguay.

Daar ondervonden we aan de lijve dat niet iedere pick up 4x4 heeft. Zoals je op de foto kunt zien beleefden we de eerste dag al een echt avontuur. Ik, Bram die achter het stuur zat wou even de wagen testen op het strand. Deze test duurde niet lang, want reeds na 15 meters waren we professioneel vastgereden. Ik en Karel gingen op zoek naar een echte 4x4 om ons uit de nood te helpen. Dit moest redelijk snel gebeuren want de wolken begonnen zich voor te bereiden op een hels onweer en ook de zee kwam gevaarlijk dicht bij. We vonden een vriendelijk koppel dat bereid was om ons te helpen. Ondertussen hadden de weergoden beslist om ons een handje te helpen door te voorzien in een reeksem hagelbollen en rukwinden die bijna vanzelf de auto uit zijn benarde situatie bevrijdde.

Na heel wat duwen en trekken kregen we onze pick up 2x4 uit het zand. Een hele opluchting!!! We hadden weer een reden om iets te vieren.

De volgende dagen cruisden we de kust van Uruguay af met onze pick up.

Ongelooflijk land! Op de hoofdwegen, zowat de enigste verharde wegen in dit land, reden we soms uren zonder één enkele auto tegen te komen.

De meeste wegen in Uruguay bestaan uit verharde zandwegen. Op zulke wegen is het zalig rijden. Je ziet niets of niemand voor jou, enkel de prachtige natuur, en in je achteruitkijkspiegel zie je de mannen in den bak zitten en verder enkel één grote stofwolk.

De auto huren kostte ons een bom geld. Het is dankzij jullie massale aanwezigheid op ons afscheidsfeestje dat we ons dit toch konden pemitteren. Bij deze nog eens allemaal hartelijk bedankt!!!

Martes 19/12 hasta miercoles 20/12

Martes 19 diciembre,

Vandaag is ons jeanke toegekomen, zei het met wat vertraging omwille van het hondeweer. Ons dagje bestond dus enkel uit een busticket boeken voor morgen en wachten op dienen halve gare uit België.



´s Avonds pakken we met veel plezier de cadeautjes uit die de trip van overleefd hebben. Slechts een Duvel en een Leffe hebben het niet gehaald, dus we zijn tevreden! Het is best wel grappig hoe we gelukkig als kleine kindjes konden genieten van een beetje snoep, een brief van het lief, een motoboekske, den Che, de gazet, tekeningen van de klein manne, kerstversiering, ... maar waarom moest de Jan daar nu bijzitten... we gaan het ons nog beklagen!


De avond wordt afgesloten met een stevige asado (bbq) en een spelleke wiezen. We kruipen enigsinds op tijd onder de wol want morgen moeten we vroeg op pad...

Miercoles 20 diciembre

6am : de wekker... dachten we, der was een of andere frisse op t gedacht gekomen om onze jean te bellen. Besluit, gsm´s zijn voor niets goed.



7am: we staan nu echt op want vandaag bezoeken we de argentijnse kant van de Iguazu Falls. Er is ons gezegd dat deze kant nog mooier is en dat was niet gelogen. Allerlei kleine paadjes leiden ons zo goed als tot in de watervallen. Om elke hoek ligt wel een nieuwe te wachten en we genieten met volle teugen. Het weer is schitterend en we nemen dan ook een verfrissende duik in de rivier. We wagen ons ook aan een spectaculaire bootttocht die ons letterlijk in een waterval stort, zalig gevoel... maar wel zeiknat.


Het beste hebben we voor het laatste gehouden: GARGANTA DEL DIABLO, de plaats waar de watervallen het hevigst zijn. Tijdens het treinritje naar dit punt begint het oude wijven te regenen. Wat een geluk achteraf beschouwd, want we zijn de enige die er ons niets van aantrekken en kunnen zo met z´n vieren genieten van het mooiste, meest indrukwekkende, kollosale schouwspel dat we in ons leventje al gezien hebben. Het valt niet met woorden te beschrijven, maar als je op 5 meter van zo een watermassa staat, dan kan je niet anders dan verstomd staan van de kracht en schoonheid van de natuur.



´s Avonds de nachtbus op naar Concordia, om daar de grens over te steken naar Uruguay. Een ritje van 12u, maar we hebben een superdeluxe bus (waarvan het dak lekt) dus dat kan geen probleem worden.

Jueves 14/12 hasta lunes 18/12: Argentinaaaa, San Ignacio - Puerto Iguacu


Het eerste land hebben we achter de rug. Brasil gezien, geproefd en goedgekeurd. Met niks problemen gehad, integendeel, alles verliep er zeer vlot en mensen waren super vriendelijk. Het is dan ook met een beetje spijt in het hart dat we Brasil verlaten, maar er staat ons een ander prachtig land te wachten waar we een goeie maand zullen doortrekken, Argentinie.


Argentinie was meteen een ander avontuur, al iets meer het echte avontuur. Door een wijziging in de route, belandden we in San Ignacio. Trekpleister daar zijn de ruines van Jezuiten. Wanneer we ze bezoeken (ja mensen we doen hier ook aan cultuur) blijkt dit niet meer dan een hoop stenen waar je zonder uitleg dan ook niet meer in ziet dan dat. Voor de rest valt er in San Ignacio niet veel te beleven. Het is er doods, zeker wanneer er ´s avonds den elentric uitvalt. Echt een spookstad...


Het avontuur gaat de volgende dag verder, wanneer we besluiten te liften ipv een bus te nemen. Enkele dagen geleden hadden enkele trekkers die we waren tegengekomen gezegd dat het liften in Argentinie wel meeviel. Om wat te besparen op ons budget, staan we in de blakende zon (temperaturen tot 40 graden) te hopen op een lift. Net als we het willen opgeven, neemt een gammele koelwagen ons mee. Opeengepropt in de cabine en nen Argentijn vanachter op de truck worden we een paar kilometer verder gedropt. Het liften is genoeg geweest en we nemen een bus tot in Puerto Rico, een heel bekende stad volgens Brammekes.

Puerto Rico blijkt al snel ai ai ai ai ai ai. Voor het eerst wordt onze uithouding getest. Geladen als muilezels zoeken we een half uur achter een plaats aan de rivier El Rio Parana die ons verfrissing zou moeten brengen bij deze hitte. Daar eindelijk toegekomen, blijkt het een grensovergang te zijn met Paraguay en op de koop toe is het verboden in het water te gaan. Gelukkig kunnen we met een local terug meerijden naar het dorp in een VW busje dat aaneenhangt met een snelbinder. De chauffeur brengt ons naar een goed plekje waar we onze eerste zware dag bezegelen met de nodige drank.


De nodige drank heeft voor de nodige kater gezorgd die we uitzweten op de busrit naar Puerto Iguacu waar we Karel zijn broer zullen opwachten. Hier hebben we een gezellige jeugdherberg gevonden. Heel de dag staat er gezellige muziek op, er is een pooltafel en gratis internet. Het enige dat hier moeilijk is is het ongelooflijk hete klimaat. De temperaturen lopen hier op tot 40 graden in de schaduw, ik denk da ik daar geen tekeningske bij moet maken. Ik, Bram begin meer om meer iets weg te krijgen van een ijsje dat aan het smelten is in de zon. En het ijsje is bijna helemaal gesmolten.


Morgen komt Jan, de broer van Karel aan. Met hem gaan we de watervallen eens langs de Argentijnse kant bekijken en dan trekken we eindelijk terug richting kust. Het plan wordt Uruguay. Hier zullen we op zoek gaan naar een auto om te huren. Het plan van een hippie volkswagen buske te huren zal wellicht gewijzigd worden. Want we zijn het er allen over eens dat al het coole aan een wagen zal wijken voor de uitvinding van de eeuw: genaamd airco.

Jullie horen binnenkort meer van ons.

Nog even een boodschap voor het allerliefste meisje van de hele wereld. Vandaag zijn we zes maand samen en wil je gewoon zeggen dat ik het ongelooflijk jammer vind dat ik nu niet bij jou kan zijn. Vergeet 1 ding niet: ik heb je lief, ik heb je liever, liever dan mijn leven dan om het even wie, ik heb je lief.

Het droevige nieuws bereikt ons hier ook. Het nieuws dat mijnen delegue, De Lomme, overleden is vorige week zondag heeft me diep geraakt. De Lomme was iemand die er altijd stond als je hem nodig had en was ook niet verlegen om ne zotte stoot uit te halen. Dat hij nu al is moeten gaan is hard en maakt al de rest o zo relatief.

Lomme, ik ga je missen. Bedankt voor de mooie momenten samen. Ook aan al wie hem een warm hart toedraagt, veel sterkte in deze moeilijke momenten...

Karel

Woensdag 13/12: Carataras do Iguazu,

Vandaag hebben we de Braziliaanse zijde van de Iguazu Falls bezocht. Het was om met open mond naar te kijken en hem niet meer toe te krijgen. Hiervoor reis je de halve wereld rond! Morgen steken we de grens over richting Argentina, waar we eerts een beetje rondreizen om dan dinsdag de Argentijnse zijde van de watervallen te bezoeken (samen met mijn broerke , fiesta!!!) .

Op de fotos moeten jullie nog een beetje wachten want ik ben het kabeltje om ze op de pc te krijgen vergeten. Redelijk stom, maar het wachten is de moeite waard.

Beuzze en Brammekes zijn nu hopelijk lekker eten aan het kopen zodat we straks goe kunnen smullen...

voor de rest ni veel nieuws, we zijn nog altijd de beste vrienden, maken nog geen ruzie en ik ben de enige die naar de vrouwen kijkt. Jullie (Kim & Leen) hebben echt voorbeeldige vriendjes, amaai. Allee ik laat het hierbij,


"zelfs de allerkleinsten kunnen niet van de lokale drank (terere) blijven"
hasta la proxima,

BBB

Zondag 10/12 - dinsdag 12/12: Adios Ilha do Mel, vamos en Foz do Iguazu!!!

zondag 10/12,

We nemen afscheid van ons spaans gezelschap, voorlopig want we zien elkaar terug in Buenos Aires om nieuwjaar te vieren. We nemen de bus richting Curitiba om van daaruit morgen naar Foz do Iguazu te trekken. Ciao Ilha do Mel, we zullen je missen, maar misschien komen we ooit nog eens terug op dit prachtige eiland...

maandag 11/12

Vandaag 10 uur bus naar de watervallen van Iguazu. We vinden een leuke possada en gaan lekker en overvloedig smullen: Churascuria, all you can eat, but only meat!!! Hemels!


dinsdag 12/12,

Vandaag doen we wat inkopen en bezoeken we de op één na grootste stuwdam (en electriciteitscentrale) ter wereld: de Itaipu dam. 8 km lang, een meer van 130 km lengte, 20 turbines met elk een capaciteit van 700MW, 14 jaar heeft de bouw geduurd. Immens!!! en dankzij onze goede gids komen we heel wat leuke nieuwtjes te weten.Morgen gaan we de cataracas do Iguazu bezoeken. Na een bezoek van president Carter aan deze immense watervallen sprak hij volgende woorden:´poor niagara´. Het belooft een van de mooiste natuurspectakels te worden die we op onze reis zullen zien...

Donderdag 7 december - zaterdag 9 december: Curitiba - Morretes - Ilha do mel

donderdag 7/12,

Vandaag vroeg uit de veren want we moeten om 8u de trein hebben die ons van Curitiba naar Morretes zal brengen. De Treinrit is beschreven als de mooiste in Brasil. We verwachtten een spectaculaire rit, maar al bij al was het redelijk gewoontjes. Zeker de moeite om te doen, maar ze moeten nu het nu ook ni te veel te hemel in prijzen...

Wat erop volgde was naar onze behoeften stukken beter: Ilha do Mel, honing eiland... mmmm.

Onderweg naar de ferry, die we moesten nemen om op het eiland te geraken, ontmoetten we Carol en Valentin, 2 spaanse dames... We geraken aan de klap en nemen samen de ferry naar het eiland. Na wat afpingelen hebben we een gezellige poussade gestrikt, voor 15 real (4 euro) per persoon, incl ontbijt. ni slecht, dank u Carol. De spaanse meiden vallen super goe mee en wegaan s avonds goe eten en rustig iets drinken... stilte voor de storm.

vrijdag 8/12 en zaterdag 9/12,

Rustig dagje on the beach... Tis hier echt wel genieten want we hebben het eiland zo goed als voor ons alleen aangezien het nog niet echt het toeristisch seizoen is. We luieren wat rond, doen wat inkopen voor vanavond en voor de rest niet veel. S avonds belanden we op de beach met de nodige portie ... . We zijn belgen en als we een ding goe kunnen dan is het wel feestjes organiseren. De constante: niemand zal omkomen van den dorst! Het wordt een kei gezellige nacht waar we mbv het spanglish heel wat aflachen...
Ondanks het vroege uur dat we in ons eigen bed (jaja iedereen, ons eigen bed) lagen, was iedereen toch present op het ontbijt. El Patron was ons immers komen wekken omdat zijn vrouwke ontbijt had gemaakt en we de enige klanten waren. Voor de rest een rustig dagje en een rustig avondje. We vertrekken immers morgenvroeg en willen wel wat fris zijn. Dit was buiten de spaanse volbloeden gerekend, nu was het hun beurt om voor het feest te zorgen. Geheel tegen onze zin gingen we dan maar mee naar het overheerlijke strand (met de mooiste sterenhemel die we ooit zagen) om daar weer maar eens lekker te gaan genieten. Gevolg, weer veel te laat in ons bed...

Zondag 3 december,

6.30u: Afscheid

We zijn meer dan op tijd in de luchthaven en hebben nog tijd voor een tas koffie. Na een laatste babbel en de nodige traantjes beginnen we aan ons avontuur.


De veiligheidscontrole ging heel vlot, buiten de nodige problemen die den brammekes al direct veroorzaakte ;-). De handschoenen werden net niet boven gehaald om een diepere controle te doen. We dronken nog (een duur) stella´ke alvorens op de vlieger te stappen. De vlucht verliep vlotjes en voor we het goed en wel beseften stonden we over de grote plas in Atlante, Georgia. Niets speciaal te zien ginder, buiten de 87 controles die we moesten doorstaan. Ze zijn daar echt wel paranoia!!!

De tweede vlucht (Atlanta - Sao Paulo) was een met een geurtje aan. Ik (Karel) zat immers naats een redelijk corpulente Braziliaan, Luiz, die redelijk wat bonen had gegeten de dag ervoor. Stinken voor zot dus. Na een paar uur vliegen, beginnen we echt wel last te krijgen van de weinige plaats die er was en komt den brammekes ineens opbiechten dat hij diegene was die al uren zat te stinken. Ocharme Luiz...


Maandag 4 december,

Na meer dan 30 uur reizen komen we dan uiteindelijk aan in Sao Paulo (SP). We zijn benieuwd wat de stad vol gevaren met ons zal doen. Wat blijkt, alles valt reuze mee, geen cultuurshock, alle baggage is toegekomen en de taxi brengt ons via een alternatieve route, door verschillende wijken, naar onze poussada. Het hotel was dik in orde en ook onze zoektocht naar nat en droog verliep zonder problemen. Wat wel opvalt is dat op elke hoek van t straat ne flik staat, elk huis is behoorlijk beveiligd en ook banken laten niets aan het toeval over.

S avonds drinken we rustig een (obligatoir) pinke in den herberg en kruipen op tijd onder de wol. Morgen vertrekken we naar Curitiba, volgens de Footprint een voorbeeldstad in Brasil.

Dinsdag 5 december,

Vandaag trekken we naar Curitiba. Ons oorspronkelijk plan was om ergens 2 dagen op de beach te gaan chillen, maar het weer beslist er anders over. Het regent redelijk wat oude wijven (en ze lopen hier ook veel rond) daar in SP en we hopen dat het beter zal zijn in het zuiden.

Een luxecar brengt ons op 6 uur tijd in Curitiba. De stad valt zoals verwacht veel beter mee als SP. We worden door een vriendelijke dame van duits afkomst begeleid naar ons hotel. Ze nam met ons mee de bus, bracht ons naar het hotel en pas dan werd duidelijk dat ze daar helemaal niet moest zijn. Echt sympathiek. Het hotelleke ligt plat in t centrum en is best ok. S avonds gaan we op zoek naar eten en vinden al snel een goei plaatske. Na een overvloedige maaltijd en enkele caipirinhas worden we vergezeld door drie (niet al te bevallige) dames.

Na wat kletsen blijkt dat de vrouwen van plezier het op ons gemunt hadden die avond. Vriendelijk scheepten we ze af en gingen terug naar het hotel, om eens op tijd te gaan slapen...
Goede voornemens, maar zwakke karakters en een fles bacardi beslisten er anders over... Wat zijn we toch gelukkig hier!!!

Woensdag 6 december, Sinterklaas

Vandaag eens lekker lang uitgeslapen, amai dat deed deugd. S middags in t zonneke lekker gaan eten en dan in de gietende regen onze trein gaan boeken voor de trip van morgen naar Paranagua. Aangezien het blijft gieten besluiten we een bekke te gaan siesten ipv de stad te bezoeken. S avonds gaan we wat internetten, zodat jullie gerust kunnen slapen de komende dagen.

hasta la proxima,

BBB

Buenos dias a todos,

Morgenvroeg beginnen we aan wat hopelijk een onvergetelijke reis zal worden. De krop komt al wat in de keel en wie weet wordt er morgen hier en daar wel een traantje weggepinkt.

Onze zakken zijn dus gepakt, ons paspoort ligt klaar en de tickets worden 24 op 24 bewaakt. Wat we allesinds niet kunnen vergeten is de herinnering aan het afscheidsfeestje van vorige zaterdag. Bedankt aan iedereen die er voor ons een onvergetelijke avond van heeft gemaakt!!!

hasta luego,

BBB